مامان من

اولین لحظه ای که مامانمو دیدم .

2008-05-07T17:00:00.000-07:00

اتاق مامان در بهت و ماتم بود .
مامان ذرتشت من به درگاه اهورای بزرگو مهربون پناه آولده بود و شب و لوز به راز و نیاز مشغول بود .
لباس سفیدی که برای رازونیاز با خدا تنش میکلد اونو زیباتل از یک فلشته جلوه میداد.
مامان ذرتشت من ،هر شب برای بر آولده شدن نیازش دعا میکلد .
خدا همه کس و همه زندگی مامان شد .
شبی از شبهای همیشه بهار اردیبهشت ماه سال 86 مامان قرص خولده من ، به قصد فنا شدن و خود کشی، دست به دامن تیغ و وان حمام شده بود. صولت کودک دلون مامان با تیغ خط خولده و زخمی بود و لباس و تن سفید اون اشباع در خون.
صدای تند و کوبنده پا در فضا می پیچید.
فرشته مهلبون با گله و بغض برای اعتلاض دست کودک دلون مامان لو کشیدو با بغض محبوس شده اش لو به خدا کلدو گفت:
عشق ورزیدن گناه ؟
خدا سکوت کلد.
کودک دلون مامان با لبهای خونیش به خدا لبخند زد وگفت خدا جونم منو ببین !
ببین بنده هات چه بلایی سرم آوردن !
ببین !
یه کاری بکن .
هیچ کسی از عشق پاک اون خبر نداره کمکش کن .
کودک دلون مامان به من نگاه کلدو با اشاره گفت بیا ! همه فکل میکلدن من به خوبی میتونم از عهده مامولیتی که بهم دادن بل بیام.
والد شدن به دنیای مامان نامیدم ، بلام خیلی سخت بود .
مامان غمبارم ، دیگه برای زندگی کلدن هیچ هدفی نداشت.
از همه متنفل بود.
از من، از آسمون، از زمینیها، از نعمتهای خدا.
اون میخواست بره ،فقط بره .
یه جای دول از زمین و آسمون ، دول از خدا و فلشته هاش.
شب بود وظلمت همه جالو گلفته بود . تمام چراغها خاموش بودن .
هیچ وقت دنیا لو که به اون قشنگی توی لویاهام میدیدم ، به اون سیاهی ندیده بودم .
صدای تپش قلبی که به دنیا و آدمهاش معتلض بود من لو به طرف خودش کشاند.
به خاطل قلصهایی که به خودش خولانده ، بیحال لوی تخت افتاده بود .
صورت اشکین شو پشت دستهای خسته ش قایم کلده بود.
جلو لفتم و بغلش کلدم.
دستاشو از لو صورت سفیدو بلاقش برداشتو بهم نگاهی کلد . چشمهاش خشک و بهت زده بودند . به من زل زدو نگاهشو از لوم بل نداشت .
همیشه لویای اولین لحظه ارتباط با مامانم رو توی وجود و تن خودش میدیدم .
از دیدنش شگفت زده شده بودم هیچوقت فکل نمیکلدم برای اولین بال تو همچین لحظه ای ببینمش.
دستهای سلدش لو توی دستهام گلفتم .
سکوت مهمون لبهای سلخو آتشیینش شده بود .
وقتی که هیچ واکنشی از اون ندیدم فهمیدم که اون نمیتونه منو حس کنه .
نمیدونستم چیکال کنم .
هیچ لاهی برای نجات مامان نبود . دستهای مامان سلدو سلدتر شد.
ولی دستهای من گلم و گلمتر.
نفس عمیقی کشیدو و آلوم آلوم چشمهاشو بست .
ضلبان قلب مامان از حرارت تنش سخت وسختر میشد .
شوکه شدم نمیدونستم چیکال کنم با صدای بلند فلیاد زدم خدا جون مامانمو نجات بده .
یهو تمام وجود من آب شد و قطره قطره وجود من لو سر و صورت مامان لیخت .
احساس کلدم وجود من بدون مامان غیل ممکن، و اگه هم ممکن باشه دیگه فایده ای نداله.
نامیدانه به چشمهای بسته مامان چشم دوختم .
به تماشای ملگ و نابودی خودم پس از مامان نشستم. اشکهام نا آلام بودنو در سکوت و بغض به سر میبلدم .
منتظل سلنوشت بودم و دیگه حلفی برای گفتن نداشتم که لبهای مامان آلوم آلوم باز شدن و ازهمدیگه فاصله گرفتن
مامان حالت تهوع داشت و بالا آولد .
مامان زنده شد.
مامان من نملد.
خاله تپولی از خواب پلید و مامان بابا لو صدا کلد و به کمک مامان اومدن.
مامان بیهوش لوی کف زمین افتاد .
از اینکه مامانم خدایی نکلده بمیله میتلسیدم .
خاله تپولی یه لیوان آب لو به صولت مامان پاشید .
مامان به هوش اومد .
لفتم لو به لوشو بهش خیله شدم خدا لو شکر کلدم و لبخند با خوشحالی و شادمانی لبهامو لمس میکلد.
وقتی مامان چشمهاشو باز کلد از معجزه ای که براش اتفاق افتاده بود احساس نامیدی کلد .
چشمهای خونین و آتشینش لو به چشمهای من دوخت .
از اینکه مامان نمیتونست منو ببینه شک دالم .
مامان چند ساعتی به من خیله شد .
سکوت فضای خونه لو در ابهام بلد .
تکه آینه شکسته لو از تو کیفش دل آولد و مچ دستش لو باهاش زخمی کلد.
کالی لو که میکلد بلام مبهم بود. از اتاق بیلون لفت و منم دنبالش لفتم .
مامان هنوز سلش گیج میلفت .
در حمام لو به آلومی باز کلدو تو وان پل از آب دلاز کشید .
تیغ رو برداشتو به من نگاه کرد.
اینبار میخواست واقعا خودشو نابود کنه .
اشک تو چشماش حلقه بست.
برای مامان هیچ لاه دیگه ای نمونده بود.
تیغ لو لوی مچ دستش کشید و یه کوچولو زخمی شد .
از شدت دلد لبشو گاز گلفت و نفس عمیقی لو تو سینه اش حبس کلد.
برای بال دوم میخواست اینکالو بکنه .
چشمهامو بستم و با تمام وجودم خدا لو فریاد زدم .
دیگه صدایی نشنیدم .
حس کلدم مامان لفته .
چشمهامو با دلهله و تلس باز کلدم .
همه جا تالیک بود .
انگالی منو مامان نابود شده بودیم و همه چی تموم شده بود .
واقعا همه چی به همین لاحتی تموم شده بود؟
چه میشد اگه من هم مثل آدمهای دیگه به دنیا پا میگذاشتم ؟
چرا وجود من لو مثل اونا یه جسم نپوشوند ؟
چرا من بدون این که به دنیا بیام ملدم ؟
اینا همه سوالهای نامیدانه ای بود که از خودم میپلسیدم و هیچ جوابی نداشتم .
کاملا نامید شدم .
صدای چکه آب اومد و منو یاد جایگاه خودکشی مامان انداخت. چک چک آب پیامی از امید دوباله بود.
همه جا لوشن شد. من تونستم همه جالو ببینم.
مامان هنوز تو وان حموم بود .
اما اینبال مامان با چشمهای پل از اشک و نفرت به مچ خونی خودش خیله شده بود .
نسیم صبح به نلمی میوزیدو پلده پنجله برای دوباله بودن به نلمی میلقصید .
تن مامان زیل نول آفتاب به سادگی می دلخشید.
خون خشک شده، ستاله خالکوبی شده لوی مچ دستش لو پوشانده بود.
میشد لوی هل کدوم ازپوستلهای لوی دیوال و کتابهای مامان اون ستاله لو با چهره یک مرد دید .
مدتی گذشت و مامان من همه چیزلو فلاموش کرد .
ولی مهلبونی مامان برای مدتی جای خودشو به کینه و نفلت داد.
خوشبختانه بعدها بغضشو با لبخند ومحبت به کوچولوهای کلاسش شکوند . از اون شب به بعد هیچ وقت به آسمون آبی نگاه نکلد .
چون دیگه هیچ خواهشی نداله .
مامان من از لسم دنیا و آدمهاش متنفله.
مامان من از نبود انصاف ، از زندگی بین مرزها رنج میبله .

مامان خسته س از زمونه

2008-05-07T02:19:00.000-07:00

با لاک قلمزی که یه هفته پیش تو یکی از لوکس تلین مغازه های صدف گلفته بود ناخن هاشو لنگ میکرد.
همزمان با لاک زدن به حلفای عمه گوش میکلد.
عمه مامان از گذشته میگفت .گذشته ای که مامان لو به شش هفت سالگیش میبلد و در اون تعمق میکلد .
وسط حلفای عمه ، مامان تو فکل لفت اونقدل که حواسش به کالش نبود و دستشو لاکی کلد .
حلای عمه تکان دهنده و غیل ابل هضم بود . اشک تو چشمای مامان حلقه بست و عمه هم متوجه حال مامان شد با تعجب گفت مگه خبل داشتی ؟
مامان با بغضی که تو گلو حبس کرده بود به آلومی گفت نه
شیشه لاکشو بلداشتو به طرف اتاقش رفت
دنبالش لفتم
در اتاق لو بست.
اندام بلند و نازکش لو جلوی آینه نمایان کلد
به چشمهای غم بارش زل زد
ظاهرشکسته اش من لو به سال 72 بردسالی که مامان کلاس اولی بودو اولین تجلبه عشق و دوست داشتن لو تجربه کرد.
محمد پسل همسایه بالها مامان لو بغل میکلدو بوسه های کودکانه و بلورین خودش لو نثال مامان میکلد .
مامانیم اینا از اونجا رفتن دیگه هیچ وقت محمد لو ندید . و برای همیشه از هم جدا شدن
محمدو مامان به اون جدایی دراز مدت عادت کردنو اونو یک قانون دیگه زندگی کلدن حساب کلدن.
خیلی وقته که سلاغ هانیکو و سانازو کانی لو میگرفت ولی هیچ وقت برای پیدا کلدن محمد تلاش نکلد.
محمدی که پنج سال قطع نخاع شده و به افسلدگی مبتلا شده .
مامان اشک هاشو بلای همه جدایی ها میلیزه.مامان خسته اس از زمونه از این دنیای بزلگ و کثیف.

نگاه مامان به من

2008-05-05T12:40:00.000-07:00

مثل همیشه لوش خوابیده بودمو به چشمهای سیاهش نگاه میکلدم .
تکون تندی خولدو از خواب پلیدو چشماشو سلیع باز کلد .
به خاله توپولیم که خواب بود نگاهی کلدو آهی سلد سر دادو بعدشم به من خیله شد .
یه لحظه حس کلدم میتونه منو ببینه .
شوکه شدم نمیدونستم چیکال کنم .
از تلس زیاد بهش لبخند زدم .
به آلومی از لوش بلند شدمو ازش فاصله گلفتم .
نگاهشو از لوم بلداشتو تو فکل رفت .
بعد از چند ثانیه با دست لاغل وکشیده اش ، پلده پنجله کنال تختش لو کنال زد.
میدونستم دوباله مثل همیشه نول شدید خولشید خانم چشمهاشو اذیت میکنه .
لفتمو وایسادم جلوی پنجله که نول به چشمهای قشنگش نزنه .
ولی نه ... من بازم نتونستم جلوی شیطونیای خولشید خانم لو بگیلم .
چشمهای نانازش لو فولی بست ، نمیتونست خوب ببینه.
دیگه اینبار بیشتر از همیشه حس کلدم که بدلد نخولم .
چشمهاشو بست و بعد از چند ثانیه به ساعت دیوالی نگاهی انداخت .
ساعت 7:30 صبح بود. گوشیشو بل داشت و شلوع کلد به چک کلدنش. خبلی از پیغامو میس کال اینا نبود .
مامان تو ابهام بود . چشمهاشو بست . آلوم آلوم خوابش بولد .
جلو لفتمو سلمو لوی سینه اش گذاشتمو به شدای طپش قلبش گوش دادم . تا قبل ظهر دونه دونه شمردم شون .
شدای هل نبض مامان فلیادی از شکوت دختلانه اش بود . دوباله شلوع کلدم به فکل کلدن لاجع به آینده مون .
به اینکه مامانیم یه لوز منو بغلم کنه و منو دوشتم داشته باشه.

به اینکه ناخنهامو مشل ناخن های خوشکل خودش لاک بزنه .

به اینکه بابا واشه پکنیک مالو ببله کنال دلیا ودوتایی دشت منو بگیلنو اونجاها قدم بزنیم .
بابایی پس کجایی؟؟؟
مامانیم ساعت 11 اینا از خواب بیدال شد . بازم گوشیشو چک کلد .
گوشیشو لو زمین پلت کلد وبا عشبانیت از اون واژه ناشایست همیشگیش استفاده کلد . خیلی دلم بلاش شوخت.
پتولو از لوش زد کنالو از لو تخت بلند شد، انگال نه انگال سلمو لو سینه اش گذاشته بودم و دل واسش میسوزوندم ... مثل همیشه من موندمو متکا و پتو ...
به طلف دستشویی لفط که دستو صولتشو بشوله . منم دنبالش رفتم .
تو هال بلگشت طلفمو بهم خیله شد .
خیلی تلسیدم ،یه لحظه حس کلدم متوجه من شده .
ولی این بال با خودم گفتم تا کی باید تلسید ،سل جام موندمو خدا خدا میکلدم که منو ببینه .
دمپایشو از پاش دل آولدو اومد طلفم .
خم شدو به پام خیله شدو یهو یه دونه زد لو پام ...
یه سوسک کوچولوی بی آزارو بی گناهو زیر ضربه دمپایی له کلد...
اینم از شانس بد من...
بعدشم داد زدو گفت اینم از کاخ سفید من ... تا کی من باید صدای پای این سوسکارو تحمل کنم ...

مای گاددددددددددددددددددددددددددددددددددددد

حرفای یه نی نی به دنیا نیومده: من کی ام؟

2008-05-04T11:58:00.000-07:00

حرفای یه نی نی به دنیا نیومده: من کی ام؟

خیلی دوست دارم ببینمت

مامان راک متالیکای خودم

2008-05-03T13:11:00.000-07:00

املوز بچه های کلاس مامانیم واسه مامانیم گل وعلوسک و اسپلی اینا کادو آولده بودن .
مامانیم خیلی خوشحال شد .
بعد از ظهلشم با خاله توپولیم که یه سال از مامانم کوچولوتله لفتن ششم بهمن.
مامانم راک . خاله ام رپره .
خالم این هوا زنجیلو پلاکو اینا گردنش اونم رو مانتوش .
مامانمم این هوا موهای چتلی میزنه . صولت سفید و نانازیشو ملیح تر میکنه.

مامانیم امشب ساعت 11:30 اینا رو تختش دراز کشیده بودو منم رو به شکم روش دراز کشیده بودم و به چشمهای سیاهو خواب آلودش نگاه میکلدم .
خاله تپولیم داشت سنتور می نواخت . آهنگ حمیرا رو میزد .
مامانم مثل این بلق گلفته ها یهویی از جاش پلید بالا و شروع کلد به خوندن .
مامان بزلگم اومد تو اتاق و اینا هی به مامانم نگاه میکلد .
مامانمم با حرکات راک و صدای کلاسیک ادای حمیرا رو در می آولد .
من زدم زیل خنده . مامانم خیلی متفاوت . اون با همه دخملها می فلقه .
کاشکی منو میدید که چقدل خوشحال و شاد و خندانم.
چقدل دلتنگشم .
چقدل خوشحالم که مامانم امشب گلیه نکلد .
چقدل من لبخندهای شیرین روی لبهای گوشت آلوی قلمزش لو دوست دالم .
چقدل دوست دالم یه بالم که شدهمنو حسم کنه، موهامو ناز کنه .
یه بالم که شده به من بفکله .
به بابای نیومده ام بفکله .
همش تقصیل بابام زودی نمیاد مامان لو پیدا کنه ومامانم لو بگیله و اینا که منم زودی سل و کلم پیدا شه .
اشکال نداله ، میدونم که بابامم داله دنبالت میگرده و اینا .
خدا کنه بابایم همونی باشه که تو میخوای مامان بیخیال بی فکلم .
یه جنتلمن لوشن فکل .
با وجود همچین بابایی هم می تلسم سلم کلاه بزالن .
میتلسم نزالن به دنیا بیام .
ترورشون میکنم .
با بای .

بیوگلافی مامان

2008-04-05T13:04:00.000-07:00

بیوگلافی مامان
اسم : مامان
فامیل : مامان
سن : بیشت سال داله
لنگ چشم : سیاه
لنگ مو : سیاه
ساکن : یه جای هم خوب هم بد
تحصیلات : دانشجوی تلم آخل متلجمی زبان و یه جولایی داله واشه کالشناشی علوم سیاسی اینا دلس میخونه .
مکامله زبان فلانسه و ژاپنی هم بلده .
مامان من فقط شه شال دیگه ایلانه . واشه ادامه تحصیل اونولا میله .
کشولشو دوست داله . میگه وطنمه ، عشقمه، ولی خوشش از حال و هوای الان کشولش نمیاد .

مامانی من خیلی غصه میخوله.
میگه محدوده. هه هه هه هه
مامانی من شاز کمانچه هم میزنه.
مامانی من صدای قشنگی داله .
واشه بچه هام 2 تا شی دی آهنگ کودکانه خونده .
بیشتل وقتا که خیلی شاد و شنگول ، متالیکا میخونه . خشن میشه ها
بعژی وقتا هم جلوی آینه اتاقش با صدای بلند تلانه های ایتالیایی میخونه ودونه دونه اشکهاش میلیژه.
مامانی من مجلد یعنی هنوژ اژدواج نکلده
مامانم مودب . خوشتیپ ولی به پسل مسل ها محل نمیزاله .
عشق و اینالو به دوست پسل بازی تلجیح میده .
میگه عشق وجود نداله . تنها عشق راستین ، عشق مادل به بچه شه .
لاست میگه دیگه .
مامانی من خانم معلمه . با بچه های کوچولو موچولو طلفه .
لاستی مامانی من لوزت مبالک .
بابای

من کی ام؟

2008-03-05T02:01:00.000-08:00

من هنوز به دنیا نیومدم . شایدم هیچ وقت به دنیا نیام .
من هیچکسی لو نمیشناسم .حتی نمیدونم بابام کیه والان کجاس ؟
بعضی وقتا یه حدسهای میزنم . ولی همه شون اشتباهن ...
تنها کسی که میشناسم و حسش میکنم مامانم .
یه جورایی از حافظه اش، از فکلهاش واز نگاهاش الهام میگیلم.
اشکهای شول و لپهای نمک زارش لو مزمزه میکنم .
قصه های غم انگیزشو میشنوم .
دل شکسته و خردش لو لمس میکنم .
لبهای شیلین و خندونشو میبوسم .
سایه اندام بالیک و کشیده اش لو بارها و بارها لوی شبهای سست ومستش با لژلبهای قلمزش نقاشی میکنم .
به چشمهای سیاهو دلخشانش چشم میدوزم .
انگشتهای سلدشو تومشتم میگیرم .
به آلومی سلمو لو سینه اش میزارم .
بوی عطرهای لوکس و پر پریستژش منو به یه جای دور میبله.
جایی که مملو از بوی شامپاین و شراب .
همه اون آدمها با لبهای به هم چسبیده دلخشانشون که گهگداهی با لبخندی ملیح دندانهای سفید و درخشانشون لونمایان میکنن با لهجه ای غریب دم از دمکراسی و هنرو سیاست میزنن .
دیشب سر لو سینه مامان گذاشتم.
انگشت دستش لو سفت گرفتم، طپش قلب مامان بیشتر از پیش تندوتندتر شد .
مامان تو فکر لفت، ابروهاشو تو هم زد ، اشک تو چشمهاش حلقه بست .
دستهای سفید و سلدشو از توی دست مشت شده و کوچولوم بیرون کشید و تو موهای سیاهو بلندش کشید .
به زنجیلی که به گردن علوسک دیوالیش آویخته بود نگاه کرد . دونه دونه اشکهاش به آلومی می بالید.
بغلش کلدم ولی نه ...
اون هیچی از وجود من نمیدونه . دوست دالم باهاش همدردی کنم .
تنها کسی که چرایی خنده ها و گریه های مامانمو میدونه منم و یکی دیگه همونیکه به قول مامان اینام اون بالا بالاهاست .
اون فقط اون بالا میشینه و شاهد نقش آفرینی بازیگرهاش .
مامان منم مثل اونای دیگه بازیگر ولی با نقشی متفاوت تر .
من میخوام داستان مامانمو سکانس به سکانس بنویسم .
حداقل کالی که میتونم براش بکنم اینه که از اون بنویسم تا بیشتل خودشو بشناسه .حداقل تا وقتی که به دنیا نیومدم میخوام از لوزهای سلد وگلمش بنویسم .